الحسن بن محمد الديلمي (مترجم :مسترحمى)

290

إرشاد القلوب (فارسى)

ايشان در كمال راحتند با اينكه ايشان از مردم صدمه و اذيت مىبينند ، و هميشه اوقات با ادب سن ميگويند ، و به حساب اعمال خود كاملا و دقيقا رسيدگى مينمايند ( كه مبادا گناهى نموده باشند و اگر مرتكب شده باشند توبه ميكنند و اصلاح لغزشهاى خود مينمايند ) ، چشمانشان بخواب ميرود و لكن قلوبشان بخواب نميرود ( كه از خدا غافل شوند ) و نيز چشمانشان ( از خوف خدا ) گريان و قلوبشان ذاكر ، و زمانى كه مردمان را غافل ( از ياد خدا ) مينويسند ايشان را متذكر بنويسند ، و در ابتداى نعمت حمد مىكنند و در آخر آن شكر مينمايند ، و دعايشان مستجاب ، و ملائكه‌ها از ايشان خورسندند ، و من كه پروردگارم آنها را دوست ميدارم ( هزارها برابر ) آنچنان كه مادر فرزند خود را دوست ميدارد ، و دقيقه‌اى از فرزند خود غفلت نميكند ، شكمهاى خود را زياد مملو از طعام نميكنند ، و زياد سخن نميگويند ، و لباسهاى متعدد براى خود مهيا نخواهند كرد ( كه براى هر مجلس و هر جايى يكنوع لباس بپوشند ) ، و مردمان دنياپرست و جاهل به حق ) را مرده ميدانند ، و هر كه بر آنان وارد شود تلطف و مهربانى مينمايند ، و دنيا و آخرت در نظر ايشان يكسان است . يا أحمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم : آيا ميدانى كه زاهدان نزد من چه چيز و چه مقامى دارند ؟ گفت : نميدانم ، فرمود : چون روز قيامت شود و مردم ( براى جزاى گفتار و اعمال خود ) مبعوث شوند و بپاى حساب و رسيدگى به اعمالشان كشيده شوند ، آنان از حساب سخت ايمن باشند ، و كمترين چيزى كه به آنان داده مىشود آنست كه اختيار بهشت را بدست ايشان دهم كه از هر دربى بخواهند وارد شوند ، و ( نظر لطف و مرحمت ) خود را